Het is maandagochtend en er komt een Woo-verzoek binnen. De belangrijkste informatie staat in een mail van twee jaar geleden. Alleen: in wiens inbox? En werkt die collega hier eigenlijk nog?
Herkenbaar? Dan ben je niet de enige. In veel organisaties staat het dossier netjes in het systeem, maar de echte informatie zit ergens anders. In mailboxen, in de map Downloads, op een netwerkschijf of in een bijlage die nooit is opgeslagen.
Niemand besluit bewust om een belangrijke mail in zijn inbox te laten staan. Het gebeurt gewoon. Je leest een mail, handelt hem af en gaat door naar de volgende. Hem opslaan in het dossier betekent: de bijlage downloaden, een ander programma openen, het juiste dossier opzoeken, gegevens invullen en uploaden. Vijf stappen voor iets wat op dat moment geen haast lijkt te hebben.
Bij documenten werkt het net zo. Je opent een brief uit het dossier, past hem aan en slaat hem op. Maar waar? Voor je het weet staat er een kopie op je bureaublad en een andere versie in het systeem.
Dat is geen kwestie van discipline. Het is een kwestie van frictie. Als de goede route meer moeite kost dan de snelle route, kiezen mensen de snelle route. Elke keer weer.
Verspreide informatie was altijd al onhandig. Inmiddels is het ook een risico.
Neem de Wet open overheid. Een overheidsorganisatie moet in principe binnen vier weken een besluit nemen op een Woo-verzoek. Die termijn mag hooguit twee weken worden verlengd. Lees een willekeurig Woo-besluit en je ziet hoe vaak er naast de archiefsystemen ook in mailboxen van medewerkers moet worden gezocht. Dat kost tijd, en je weet nooit zeker of je alles hebt gevonden.
Daarnaast verandert de Archiefwet. Op 1 januari 2027 treedt de nieuwe Archiefwet in werking (bron: Gemeente.nu). Overheden moeten blijvend te bewaren informatie dan na tien jaar overbrengen naar een archiefdienst, in plaats van na twintig jaar. De nieuwe wet legt bovendien de nadruk op goed informatiebeheer vanaf het moment dat informatie ontstaat (bron: Nationaal Archief). Informatie die nooit in het dossier terechtkomt, kun je ook niet goed beheren, bewaren of overbrengen.
De reflex is vaak: nog een instructie, nog een herinnering, nog een training. Dat helpt even. Maar zolang opslaan extra werk blijft, zakt het weer weg.
Het Nationaal Archief pleit voor archiveren by design: informatiebeheer inbouwen in de manier waarop mensen werken, in plaats van het als losse taak erachteraan te plakken (bron: Nationaal Archief). Simpel gezegd: maak de goede route de makkelijkste route.
In de praktijk komt dat neer op drie dingen.
Werk je met JOIN Zaak & Document? Dan zit dit al dichterbij dan je denkt. JOIN Now brengt JOIN naar Outlook, Word, Excel en PowerPoint. Je slaat een mail met bijlagen in een paar klikken op bij het juiste dossier, contract of de juiste zaak, rechtstreeks vanuit Outlook. Documenten open en bewerk je vanuit JOIN in Word. Wijzigingen gaan automatisch terug naar JOIN, dus er ontstaan geen losse kopieën. Maak je een nieuw document vanuit een JOIN-sjabloon, dan worden de gegevens uit JOIN er automatisch in gezet.
Het werkt in de desktop-apps én in de browser, zonder dat er software op de werkplek geïnstalleerd hoeft te worden. Je hoeft je manier van werken dus niet aan te passen. Je informatie komt gewoon op de goede plek terecht.
Kijk vandaag eens kritisch naar je eigen mailbox. Hoeveel mails staan daar eigenlijk die in een dossier horen? Grote kans dat je er meer vindt dan je dacht. En dat is precies het punt: het ligt niet aan jou, het ligt aan het aantal klikken.
Benieuwd hoe JOIN Now dat in jouw organisatie oplost?
Vraag dan nu een vrijblijvende demo aan.